Fiches didáutiques

La conquista del espaciu

L’Universu foi siempre ún misteriu pa la humanidá y el so estudiu, la dedicación de miles de científicos dende los inicios de los tiempos. La so conquista o esploración ocupó la imaxinación d’homes y muyeres y páxines de lliteratura de ciencia ficción d’escritores de la talla de Johannes Kepler o Jules Verne, pero nun pudo facese realidá hasta’l sieglu pasáu gracies a la inversión d’inimixanables cantidaes de perres por parte de les dos potencies mundiales de la época: Estaos Xuníos (EEXX) y la Xunión de Repúbliques Socialistes Soviétiques (XRSS).

Villa romana de Veranes

L’añu 29 a.C. ye cuando se fecha la llegada de los romanos a Asturies. Mientres una década, hasta’l 19 a.C., los ástures defendiéronse de los ataques de les tropes comandaes pol propiu César Augusto énte la dificicultá por conquistar los últimos territorios de la Península Ibérica –Asturies y Cantabria–, anque finalmente cayeron énte’l poder de Roma.

L'horru y la panera

Dos de los símbolos del paisaxe rural asturianu son, ensin dulda, l’horru y la panera. Una simple vuelta peles nueses aldees y alredores de les grandes ciudaes sirve pa decatase de que la so presencia entovía anguaño ye bien numberosa pese a que l’usu col que nacieron estes edificaciones de madera yá ta práuticamente perdíu.

Meteoritos, meteoros y meteoroides

L’espaciu ye ún de los mayores misterios entovía anguaño pal home. La so inmensidá y el fechu de que namái conozamos una pequeña parte del mesmu y de los fenómenos qu’asoceden nél failu, amás d’interesante, too un retu pa la humanidá.

Xunta Xeneral

L’aprobación de la Constitución española nel 1978 abrió les puertes a un modelu d’Estáu estructuráu en comunidaes autonómes, dexando atrás el modelu centralizáu que carauterizaba a España. Nun sería, sicasí, hasta’l añu 1981 cuando, colos pautos autonómicos, se conformaría un mapa con 17 comunidaes autónomes con mesmes instituciones y distintes competencies.

De madreñes

Podemos dicir que la madreña ye ún de los símbolos d’Asturies. De xuru que sabes bien lo que ye y que, inclusive, calzasti unes dalguna vegada, pero nesta ficha didáutica vamos a contate dalgunes coses sobre elles que nun sabíes.

La berrea

El Cervus elaphus ye un mamíferu herbívoru montés de color pardo que destaca pol fechu de que’l machu tien una cuerna grande que-y cai añalmente. El so nome común ye’l de venáu y estiéndese per tol hemisferiu norte, esistiendo n’Asturies una población mui importante d’esti animal.

El Radar

El so nome orixinal ye ‘Radio detection and ranging’, que tornáu al asturianu significa ‘Deteición y medición de distancies per radio’. ¿Sabes de qué tamos falando? Supongo que non, pero si te digo del radar de xuru que yá te suena más.

Muries, corros, cuerries y cortinos

La téunica de construcción de piedra en seco foi bien utilizada n’Asturies nel pasáu, siendo posible ver anguaño construcciones d’esti tipu a la lo llargo de la nuesa xeografía. Un exemplu d’esta modalidá d’edificaciones son los corros, les cuerries o los cortinos, a los que vamos dedicar esta ficha didáutica.

Los Picos, Macizu del Cornión

Los Picos d’Europa son un macizu montañosu del oriente d’Asturies. Pertenez a la Coordillera Cantábrica y s’estiende tamién per Lleón y Cantabria, siendo un símbolu del país y un gran atractivu turísticu, sobre manera ente montañeros de tol mundu. El so monte más carauterísticu ye’l Picu Urriellu, asitiáu nel conceyu de Cabrales, con un altor de 2.518 metros.